آرتین بنیان

چهل روز از درگذشت مادرم حاجیه فاطمه بهرامی گذشت. او ۹۴ سال با مناعت و عزت و ایمان زیست و همواره جای خالی پدر حاج حسن جهانگیری را برای فرزندان از هر نظر پر کرد. صبور بود و همیشه راضی به رضای خداوند، حتی شهادت فرزندانش یعقوب و محمد از صبر و رضایتش نکاست.

برای من و برادران و خواهرانم پناه بود و پناهگاه.

نبودش را امروز بیشتر حس می‌کنم و می‌فهمم که مادر ستون خیمه زندگی ما بود حتی در میانسالی و کهنسالی فرزندان هر کی باشی و به هر سنی رسیده باشی با مرگ مادر یتیم می‌شوی و معلم و راهنما و سرمشق اثرگذار زندگی خود را از دست می‌دهی. مادرم معبری استوار بین دیروز و امروز ما بود که خشت خشت فردایمان را با امید و توکل می‌ساخت. یادش بخیر مادرم، و خدا کند که او نیز همچنان به یاد ما باشد و دعایمان کند.

روز پنجشنبه ۱۴۰۲/۰۵/۰۵ همزمان با تاسوعای حسینی (ع) بمناسبت چهلمین روز در گذشتش مراسمی در کنار تربت پاکش در شهر سیرجان برگزار می‌شود و تجدید عهد و دیدار می‌نمائیم.